Zglob kolena je najveći i najsloženiji zglob ljudskog tela, predstavlja u funkcionalnom pogledu donjeg ekstremiteta, ključnu sponu koja obezbeđuje uspravan hod.
Zbog svoje kompleksne i suptilne građe, nezaštićen, veoma je neotporan prema štetnim faktorima. Zglob kolena izložen je čestim povredama u sportu.

Gotovo da nema sportske discipline, kako u ekipnom tako i u individualnom takmičenju gde nije veoma opterećen i samim tim ugrožen povredom.
To se naročito odnosi na fudbal, rukomet, košarku, ali i na skijanje, tenis, fitness, kao i kontaktne sportove, npr džudo. Najčešće povrede kod nas su u fudbalu i skijanju.
Koleno je opterećeno kod fudbalera više nego u drugih sportista jer kramponi na cipelama fiksiraju stopalu za mekanu zemljanu podlogu. Najčešće se na ovaj način povređuju meniskusi (komadić hrskavice), ali može nastati i bilo koja vrsta ligamentarnih povreda.

Poznato je da se pokreti kolena mogu izvoditi u više ravni, a svaki prekomerni pokret u jednoj ravni, kao i kombinacija nekih od njih dovode do težeg oštećenja kapsuloligamentarnog aparata i meniskusa kolena.

Mehanizam direktne traume može nastati prekomernim pokretom prednjih i zadnjih površina kostiju donjih ekstremiteta (nogu). Tada uglavnom nastaju selektivne povrede određenih ligamenata. Ukoliko je prisutno dejstvo dodatne rotacione sile, mogu nastati i kombinovane povrede.

Postoje tri osnovne sile koje izazivaju povrede skijaša:

• Prva sila je spoljašnja rotacija koja dovodi do različitih tipova istezanja ili rascepa ligamenata i kapsule kolena, kao i skočnog zgloba.
• Druga sila jeste pad unapred koji izaziva hiperekstenziju kolena (naglo ispravljanje noge) udružen sa povredom i oštećenjem mekog tkiva. Može nastati prelom potkolenice i rascep Ahilove tetive.
• Treća sila jeste unutrašnja rotacija kolena, najčešće kod početnika. Tom prilikom može doći do uganuća skočnog zgloba, povrede ligamenata preloma potkolenice.

Povrede meniskusa predstavljaju najčešće povrede zgloba kolena kod sportista. Dijagnoza povrede je zasnovana na kliničkom pregledu. Najčešće se javlja uzdužan rascep usled prekomernog opterećenja. Klasičan simptom je blokada – kada bolesnik ne može da ispravi koleno, praćeno bolnim stanjem i odsustvom normalne funkcije.

Dijagnoza se postavlja najpre rutinskim snimkom kolena, artrografijom i artroskopijom (snimanje zgloba kolena iznutra pod anestezijom).

Lečenje se može podeliti u operativni o neoperativno. Operativna tehnika (meniscektomija) podrazumeva uklanjanje meniscealnog tkiva. U neoperativne tehnike spada fizikalno lečenje i osposobljavanje nakon povrede meniskusa.

Osnovni cilj je sprečiti slabost mišića, vaskularne komplikacije (komplikacije krvnih sudova), vratiti gubitak opšte kondicije povređenog sportiste
kao i funkcijalnu sposobnost povređenog ekstremiteta.

Pored povrede meniskusa jako su česte povrede ligamenata, koje se javljaju prilikom pojačane fizičke aktivnosti. Povredama je češće izložena unutrašnja strana kolena, a nastaju pri naglim promenama pravca trčanja.
Pacijenti se najčešće žale na bolove i smanjenju funkciju.

Od najveće važnosti u postavljanju dijagnoze je rendgenski snimak koji može ukazati na stepen oštećenja, kao i na eventualno postojanje preloma. Veliki značaj ima i klinički pregled (najpre zdravog a zatim povređenog kolena) kao i rana artroskopija.

Lečenje takođe može biti operativno i neoperativno:

• Operativno lečenje sportski povreda je neophodno ukoliko postoji ruptura (prekid kontinuiteta – kidanje) ligamenata.
• Neoperativno lečenje sportski povreda zahteva imobilizaciju, bandažu, fizikalnu terapiju, gips.

Jako važna terapijska mera kod sportista je rehabilitacija, koja ima za cilj vraćanje punog obima pokreta, pune snage mišića. Kod hirurški tretiranih pacijenata se preporučuje zaštita kolena 6 meseci, pa pacijent treba da izbegava sportske aktivnosti visokog rizika.

Pored najčešćih povreda meniskusa i ligamenata sportista nisu isključeni prelomi čašice kolena, luksacija (iščašenje) kolena kao i povrede kostiju nogu.

Dakle, u velikom broju sportova, koleno je noseći zglob i njegova povreda potpuno onesposobljava sportisti za određeni period.
Zato, svaku povredu treba sagledati na ozbiljan način i pristupiti adekvatnom lečenju.

• Preparat koji se koristi u terapiji sportskih povreda, kao i zaštiti i ishrani vezivnog tkiva (tetiva, ligamenata i mišića) je Geladrink Artrodiet.